واژه زمان

تجربه شهریار عیوض‌زاده از گذر زمان

رسم پسندیده نفرین

شهریار عیوض‌زاده زمین و انسانهایش

حیات حرمت دارد، تقدس دارد، این ارزش در نهاد ما نقش بسته و چرایی ندارد. و از این روست که هرگاه که برای بقای حیات خود ذی حیاتی را قربانی می کنیم منسک و مراسمی به جای می آوریم (مثال همان نام خدا خواندن) تا تاکید کنیم که بر سر نیاز این کار را کرده‌ایم و قصد تقدس شکنی نبوده.

خواستم عکسهای قهرمان توله گراز کُش با نعش ماحصل عملش را بگذارم، دلم نیامد نحوستش در وبلاگم باشد، پس شما در همان وبلاگ دیدبان محیط زیست ببیند و لعنت و نفرین خود را هم از همان جا بفرستید.

۴ دیدگاه

خوب کردی. من هم دیشب گذاشتم و ده دقیقه بعد برداشتمش! دیدم اصلا تحمل ندارم این عکس ها توی وبلاگم باشه.

ارسال شده توسط ماندانا, مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۸۶, ۸:۰۵ ق.ظ. #.

سلام
اینها به آدمها هم رحم نمی کنند! فعلاً بچه گراز در تیررسشان است!

ارسال شده توسط شهریارصیامی, مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۸۶, ۶:۳۳ ب.ظ. #.

سلام شهریار. کامنتت را جواب دادم. ببینم ما هم دیگر را دفتر مطالعات ندیده ایم؟ (شاید ده سال پیش). اسمت خیلی برام آشنا است.

ارسال شده توسط hamed ghoddusi, مورخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۶, ۲:۲۲ ق.ظ. #.

من نفرین را دوست ندارم … هرکس عواقب کارش را می بیند چه خوب چه بد … من با فلسفه نفرین مشکل داشته ام و دارم …

ارسال شده توسط safzav, مورخ ۲۶ خرداد ۱۳۸۶, ۳:۳۶ ق.ظ. #.

ارسال دیدگاه!



پیام



واژه زمان © 2007.

ساخته شده توسط Rodrigo آماده شده برای وردپرس فارسی و فارسی سازی شده توسط علی ایرانی.

WordPress