شهریار عیوض‌زاده هرچیزی

اولین بار، زمانی که تعداد وبلاگهای فارسی هنوز یک عدد دو رقمی بود، یک وبلاگ راه انداختم … و به دقت و وسواسی وافر سعی کردم که هیچ ردپایی از من در وبلاگ نباشد … ولی هدف از وبلاگ نامشخص بود، یک خویش آزمایی ادبی؟ یک سنجش بی‌مخاطره از نظر دیگران؟ پیدا کردن دوستان همداستان جدید؟ اتصال به یک شبکه؟ یک تبرج مجازی؟ و یا یک ادای سهم و جرعه فشانی فروتنانه به اقیانوس مطالب خواندنی و نیمه‌ خواندنی و نخواندی؟… بنابر این بعد از چند ماه سرگردانی و پراکنده نویسی، عاقبت محترمانه وبلاگ را به امان خدا رها کردم … هنوز هم آن وبلاگ وجود دارد و بهترین استفاده‌اش برای من این است که ببینم که روزگاری نه چندان دور واقعا چه گونه فکر می‌کردم و به دور از پدیده «تصحیح تاریخ به مذاق امروز»، واقعا آن روز چه می‌اندیشیدم … حالا برای وبلاگ نویسی هدفی ساده‌تر می‌شود تراشید …. یک تاریخنگاری ساده با چاشنی گفتگوی اجتماعی… یک mailing list محترمانه فقط همین، همین که بعضی چیزها را باید آنجا گذاشت و مرتب کرد تا بتوان در موردش رجوع و صحبت کرد و احیانا بارش را هم کشید … در ضمن عمرش هم مثل عمر چیزهای دیگر دست خداست.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 206 user reviews.

ارسال دیدگاه!



پیام



© 2007.

ساخته شده توسط Rodrigo آماده شده برای وردپرس فارسی و فارسی سازی شده توسط علی ایرانی.

WordPress