شهریار عیوض‌زاده هرچیزی

صدام را اعدام می کنند… خیلی ها شاید بگویند که حالا دیگر چه فرقی می کند اما من از این اعدام خوشحالم … بچه که بودم زمان جنگ به این مسئله که روزی صدام بمیرد فکر کرده بودم، حالا می دانم که اصولا بودن و نبودن آدمهای خاص معمولا خیلی مهم نیست و اگر سیستم وجود داشته باشد ، جایگزین می شوند اما با این حال من خوشحالم … می دانم برای میلیونها آدمی که رنج بسیار کشیده اند کشتن و نکشتن صدام دیگر فرقی نمی کند ولی با این حال اعدام صدام به عنوان بزرگترین سمبل آدمهای بد جنگ ایران و عراق حائز اهمیت است … جنگ پدیده پیچیده ای است که مسئولیت آن با یک نفر نیست و حتی تقسیم آدمهایش به خوب و بد پیچیده است و شاید از توان تمییز ما خارج اما با این حال خیلی باید در ورطه نسبی نگری افتاده باشیم که بخواهیم از خیر سمبل بزرگی مثل صدام بگذریم.

روزی که صدام را گرفتند من در زوریخ بودم … آمده بودم بیرون که در تلویزیونها عکس صدام را نشان می داد با آن ریش انبوهش و تحقیر از جانب سربازی که دندانهایش را بررسی می کرد …. به طور انفاقی یک جا جلوی یک کتابفروشی توقف کردم که کتابهای قدیمی اش را گذاشته بود بیرون برای فروش و اتفاقا یکی از کتابها راجع به صدام بود با تصویری از یک نفش دیواری در بغداد که در آن سردار قادسیه بر ارابه اش به سوی شرق می تاخت و سربازان شرقی (یحتمل ایرانی) در حال فرار بودند … از جلوی کتابفروشی که رد شدم در خیابان چند جوان کرد با خوشحالی پارچه ای را در دست گرفته بودند و هلهله می کردند و پارچه را تکان می دادند (الان یادم نیست ولی به نظرم تصویر یکی از رهبرانشان بود) … ایران که آمدم مقاله ای خواندم تاثیر گذار که نویسنده، یک آسیب دیده خردسال جنگ را به عنوان نمونه ذکر کرده بود و عاقبت گفته بود که حجم سترگ دردهای این نمونه و هزاران همانندش را کشتن صدام التیام نخواهد بخشید … با این حال من از جهت ثبت در تاریخ هم که شده از اعدام صدام خوشحال می شوم.

راستی ۲۰ سال پیش چه کسی این حرف را می توانست باور کند که بالاخره این آمریکایی ها هستند که صدام را به چوبه اعدام می سپارند؟!

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 220 user reviews.

ارسال دیدگاه!



پیام



© 2007.

ساخته شده توسط Rodrigo آماده شده برای وردپرس فارسی و فارسی سازی شده توسط علی ایرانی.

WordPress