واژه زمان

تجربه شهریار عیوض‌زاده از گذر زمان

دلایل شکست تیم ملی از زبان یانگوم!

شهریار عیوض‌زاده واژه‌ها و نشانه‌ها

Fastfoodها صرفا یک نوع مدل غذا و یا مدل پخت غذا نیستند. Fastfoodها یک بسته (package) از مفاهیم مختلف از فلسفه‌های مدیریتی گرفته تا مباحث جهانی شدن و غیره هستند و من به تازگی کشف کرده‌ام که برخی از گزاره‌ها و واژه‌ها هم FastFood هستند! همانند همین جمله‌ی “دلایل شکست تیم ملی از زبان یانگوم” که من چند روز پیش در هنگام رفع تشنگی در کناره‌ی یک دکان روزنامه‌فروشی آن را بر روی جلد یکی از مجلات زرد/سهل خوان/خانوادگی دیدم.

healthy-fastfood.jpgاین جمله یک FastFood در حالت اسطوره‌ای خود است. چیزی که قرار است در درجه‌ی نخست طعم و مزه داشته باشد و قرار نیست و یا مهم نیست که مواد مورد نیاز و محتوا هم داشته باشد. جمله‌ و تیتری که قرار است صرف خود جمله و یا تیتر، نیاز هیجانی شما را برآورده کند. همانطور که Fastfood با استفاده از هیجانِ طعم و چربی و بدون در نظر گرفتن فاکتورهای تغذیه‌ای دیگر، در هنگام خوردن (و شاید نه بعد از آن) به شما این احساس را می‌دهد که غذایی مناسب دریافت کرده‌اید (در ایران حتی Fast بودن آن هم مهم نیست!). این جمله هم با شناسایی خیلی خوب مخاطبان مجله، ذائقه و غدد چشایی مخاطبانش را تحریک می‌کند تا آن را بخرند و قرار نیست در پس زیور و زینت تیتری جذاب برای عامه (که کلید واژه‌های جذابیتهای خبری/صحبتی اخیر به طور بامزه‌ای در آن چیدمان شده)، چیزی از محتوا و ویتامین و ریزمغذی‌ها هم دست شما و یا جهاز هاضمه‌ی شما را بگیرد.

دالی که مدلول خود را گم کرده بود.

مجله را نخریدم. چون حتی اگر فوتبالی هم بودم و همچنین چنان خوش بین که فکر کنم تیتر دلالت بر یک حقیقت و اتفاق رخداده می‌کند، باز نمی‌دانستم که چرا باید به نظر یک بازیگر کره‌ای در مورد شکست تیم ملی فوتبال کشور اهمیت بدهم. با این حال برای نوشتن این پست یک جستجو کردم و دیدم که مقاله در واقع یک شبه طنز است، خوشبختانه!

مجلات زرد برای رفع نیازهای پیش پا افتاده، غیر لازم ولی فراگیر خوانندگان طراحی شده‌اند و جلد آنها مهمترین صفحه آنهاست. در همه‌ جای دنیا هم وجود دارند و شاید به ذات چیز بدی هم نباشند (بلکه اعتقاد دارم که هرم مطالعه را به هر حال تکمیل می‌کنند/می‌سازند و خوب هستند). خاصیت این مجلات این است که ارتفاع توجهات عامه را نشان می‌دهند و این چیزی است که بعضی وقتها آدم را ناامید می‌کند.

پی نوشت: با خودمان صادق باشیم. اگر که خواننده همیشگی این وبلاگ نیستید آیا شما هم با دیدن تیتر و برای ارضای کنجکاوی یانگوم/ملی خود به اینجا آمده‌اید (و البته در نتیجه‌ی خباثت ژورنالیستی من برای به دام انداختن شما برای خواندن یک مطلب دیگر!) و یا به محتوا اهمیت می‌دهید و نشانی از آن را گمان بردید (به فرض وجود) و به اینجا قدم رنجه کردید؟

یک دیدگاه

من که خواننده همیشگی اینجا ستم و نویسنده اش را میشناسم از روی تعجب و برای گرفتن نتیجه که چی شده که بحث یانگوم اینجا پیش آمده مطلب را تا آخر خواندم!

ارسال شده توسط safzav, مورخ ۸ شهریور ۱۳۸۶, ۱۰:۲۰ ق.ظ. #.

ارسال دیدگاه!



پیام



واژه زمان © 2007.

ساخته شده توسط Rodrigo آماده شده برای وردپرس فارسی و فارسی سازی شده توسط علی ایرانی.

WordPress