شهریار عیوض‌زاده هرچیزی

music-movie.jpg

تا حالا فکر می‌کردم که موسیقی‌ فیلم در مقایسه با خود فیلم هیچ همتای طبیعی ندارد ولی حالا آن را پیدا کردم:

موسیقی فیلم همان هورمونهایی هستند که در گاه‌های مختلف، خون ما را رنگ احساسات مختلف می‌دهند.

Average Rating: 5 out of 5 based on 287 user reviews.

۲ دیدگاه

سوال اول: شعار هفته چرا هفته‌هاست که عوض نمی‌شود؟
سوال دوم: موسیقی فیلم می‌تواند هویت مستقل داشته باشد،‌ اما آیا هورمون‌ها می‌توانند هویت مستقل داشته باشند؟
سوال سوم: آیا دو سوال قبلی برای مشغول کردن شهریار کافی نیست؟

ارسال شده توسط بامداد, مورخ ۱۵ مرداد ۱۳۸۶, ۴:۵۹ ق.ظ. #.

سلام ،

جواب سوال اول:
چون خود هفته ها هم یکسان و ممتد تکرار می شوند
جواب سوال دوم:
موسیقی و یا هر اثر دیگر در درون ما به عنوان خواننده است که فهمیده می شود و هویت می یابد و غیر از آن یک مجموعه سیگنال با انحراف خاصی از نویز سفید است. پس موسیقی هم همچون هورمونهای ما در چارچوب «ما» زاده می شود و مستقل نیست
جواب سوال سوم:
جواب این سوال را نمی دانم

🙂

ارسال شده توسط شهریار, مورخ ۱۵ مرداد ۱۳۸۶, ۱:۲۲ ب.ظ. #.

ارسال دیدگاه!



پیام



© 2007.

ساخته شده توسط Rodrigo آماده شده برای وردپرس فارسی و فارسی سازی شده توسط علی ایرانی.

WordPress